طرح توجیهیکارآفرینی و اشتغال زایی

طرح توجیهی پرواربندی گوساله پرواری

طرح توجیهی پرواربندی گوساله هلشتاین و سمینتال

دامپروری یکی از مهم‌ترین مشاغل در جهان است که نقش مهمی در تأمین غذای انسان‌ها ایفا می‌کند. یکی از انواع دام‌پروری، پرواربندی گوساله است که به‌منظور تولید گوشت قرمز انجام می‌شود. پرواربندی گوساله فرآیند پرورش گوساله‌های نر جوان برای تولید گوشت است. این کار معمولاً در مزارع یا گاوداری‌های صنعتی انجام می‌شود. گوساله‌ها در سنین 3 تا 6 ماهه خریداری می‌شوند و تا زمانی که به وزن مورد نظر برسند، در مزرعه پرورش داده می‌شوند.

به طور متوسط سالانه نزدیک 40 درصد گوشت مصرف شده در کشورمان از طریق واردات وارد چرخه مصرف می گردد. همواره تامین گوشت مصرفی کشور از منابع درست با قیمت و کیفیت مناسب و سلامت دغدغه ی مسئولان واردات گوشت می باشد. حال آنکه کشورمان دارای پتانسیل بالقوه در زمینه تامین تمامی گوشت مصرفی می باشد.

در این زمینه پرواری گوشت گوساله هم می تواند کشورمان را از واردات این منبع مهم غذایی بی نیاز نماید. و از طرف دیگر پرواری گوشت می تواند سرمایه گذاری درست و به صرفه ای برای فعالان این عرصه باشد و با اشتغال زایی نیز گام مهم دیگری در پیشرفت کشور داشته باشد. روند کار در پروسه به این صورت می باشد که سرمایه گذار در ابتدای امر پس از تامین مکان درست جهت نگهداری و تجهیزات مناسب و کارکنان کافی شروع به خرید گوساله هایی که عموما از جنس نر می باشند می نماید. وزن گوساله های خریداری شده جهت پرواری گوشت گوساله حدودا 100 تا 150 کیلو گرم می باشد. این گوساله ها که صرفا جهت پرواربندی پرورش داده می شوند به مدت 6 تا 9 ماه در گاوداری در شرایط بهداشتی و با تغذیه درست پروار می گردند. زمانیکه گوساله ها به میزان وزن مورد نظر ( 450 تا 500 کیلوگرم) رسیدند مراحل پرواری گوشت گوساله به اتمام رسیده و پس از کنترل هایی نظیر سلامت جهت کشتار و مصرف به بازار عرضه می گردند.

طرح پرواربندی انواع گوساله نر

پرواربندی دام یعنی پرورش به شیوه صنعتی به‌منظور دستیابی به حداکثر گوشت تولیدی با استفاده از یک جیره‌ای متعادل و متناسب با رعایت نمودن اصول بهداشتی می‌باشد. یکی از متداول‌ترین روش‌های پرواربندی در کشور ما استفاده از دام‌های سبک و سنگینی همچون گاو و گوسفند است.

پرواربندی گوساله یک روش پرورش دام برای تولید گوشت است که در دهه‌های اخیر به دلیل افزایش جمعیت و نیاز به پروتئین حیوانی، طرفداران زیادی پیدا کرده است.

در پرواربندی، گوساله‌ها در جایگاه‌های اختصاصی نگهداری می‌شوند تا از ابتلا به بیماری‌های واگیر پیشگیری شود. گوساله‌ها با توجه به نوع نژاد و چگونگی پرورش، در سنین مختلفی پرواربندی می‌شوند.

پرواربندی گوساله نر به دو مرحله تقسیم می‌شود:

  • مرحله شیردهی: در این مرحله، گوساله‌ها از شیر مادر خود تغذیه می‌کنند. شیر مادر منبع اصلی تغذیه گوساله‌ها در این مرحله است. گوساله‌ها باید به طور منظم شیر مادر خود را بدوشد. این مرحله معمولاً تا سن 6 ماهگی گوساله‌ها ادامه دارد.
  • مرحله پرواری: در این مرحله، گوساله‌ها از خوراک تکمیلی و علوفه خشک تغذیه می‌کنند. خوراک تکمیلی معمولاً شامل کنسانتره، سبوس گندم، ذرت، جو و سایر مواد غذایی است. علوفه خشک نیز می‌تواند شامل یونجه، کاه و سایر محصولات کشاورزی باشد. این مرحله معمولاً تا سن 18 ماهگی گوساله‌ها ادامه دارد.

مزایای پرورش گوساله نر برای تولید گوشت

  • سودآوری خوب و بازگشت سریع سرمایه
  • تولید گوشت با کیفیت و راندمان بالا
  • کاهش هزینه‌های تولید گوشت

طول دوره پرواربندی گوساله‌های نر

طول دوره پرواربندی گوساله‌های نر به عوامل مختلفی مانند نژاد گوساله، نوع تغذیه و اهداف پرورش بستگی دارد. معمولاً دوره پرواربندی گوساله‌های نر 18 ماه است.

بهترین فصل شروع پرواربندی گوساله ها

بهترین زمان برای شروع پرواربندی گوساله ها در هر منطقه ای اواسط فصل گرما می باشد که اغلب مصادف با وفور گوساله و در نتیجه پایین بودن قیمت برای خرید است، علاوه بر این در دوره پرواربندی که معمولاً کل پاییز و زمستان است به علت دمای مناسب هوا، گوساله ها به خوبی پروار شده و در اواخر زمستان که قیمت انواع گوشت معمولاً بالا می رود نسبت به فروش آن اقدام نمود و اگر دام کاملاً پروار نشده و ترس از کاهش قیمت ها نیز نمی باشد می توان پروار را تا اواخر بهار ادامه داد.

خصوصیات مهم در انتخاب گوساله پرواری

  • جنس: اصولاً حیوانات نر برای پرواربندی بهتر از ماده ها هستند.
  • شکل ظاهری: اندام حیوانی که برای پرواربندی انتخاب می شوند باید استعداد گوشت فراوان داشته باشد.
  • پیش رس بودن: دامی برای پرواربندی مناسب است که با مصرف خوراک در کوتاهترین زمان به رشد مناسب برسد.
  • نژاد: معمولاً نژادهای گوشتی بهترین نژادها برای پروار شدن هستند.
  • سن: پروار کردن گوساله های جوان نسبت به گاوهای مسن و پیر مناسب تر است.

پرواربندی گوساله های شیری

گوساله‌های شیری 3 تا 5 ماهگی معمولاً دارای وزن 250 تا 120 کیلوگرم هستند. گوشت حاصل از لاشه آن ها وزنی در حدود ۷۵ تا ۱۵۰ کیلوگرم خواهد بود. برای تولید گوشت با راندمان بیشتر، باید از تبدیل گوارش گوساله‌ها به گوارش دام بالغ جلوگیری شود. در پرواربندی گوساله‌های شیری، از شیرهای با آهن کمتر و چربی بیشتر استفاده می‌شود. این شیرها باعث تولید گوشتی لذیذتر می‌شوند.

در پرواربندی گوساله‌های شیری، می‌توان از دو روش استفاده کرد. روش اول: تغذیه گوساله با شیر طبیعی برای مدتی مشخص و سپس جایگزینی تدریجی شیر طبیعی با شیر جانشین شونده. روش دوم: تغذیه گوساله از همان ابتدا با شیر جانشین شونده.

پرواربندی گوساله‌های نر جوان

گوساله‌های نر جوان 8 تا 12 ماهگی معمولاً دارای وزن 150 تا 250 کیلوگرم هستند. در این روش از مواد متراکم به عنوان ماده تغذیه‌ای استفاده می‌شود تا گوساله‌ها رشد بسیار سریعی داشته باشند. گوساله‌های نر جوان در سن 9 تا 12 ماهگی آماده کشتار هستند. در این نوع پرواربندی، وزن گوساله در هنگام کشتار 300 تا 450 کیلوگرم خواهد بود.

پرواربندی گوساله‌های بالغ

در این روش، گوساله های بالغ و تلیسه ها در سن 2 تا 3 سالگی پروار می‌شوند. گوساله‌ها از همان هنگام تولد تا پایان دوره شیرخوارگی به طور کامل شیر مادر را استفاده می‌کنند. چرای دام در مرتع نیز یکی از بخش‌های این نوع پرواربندی است.

برخی از این دام‌ها پس از سن 16 ماهگی به فروش می‌رسند، اما در صورت لاغر بودن دام‌ها دوره تغذیه آن‌ها تا سن 24 تا 30 ماهه ادامه می‌یابد. دام‌ها در این سن اغلب وزنی در حدود 600 تا 700 کیلوگرم خواهند داشت.

در این روش، زمستان‌ها گوساله با جیره‌های غذایی بیشتری تغذیه می‌شود و به طور متوسط روزانه 300 تا 400 گرم افزایش وزن خواهد داشت. اما در فصل بهار به دلیل امکان چرا در مرتع، این افزایش وزن روزانه به 600 تا 700 گرم می‌رسد.

بهترین نژاد گاو برای پرواربندی

بهترین نژاد گاو برای پرواربندی

در ایران اصولا در دامداری ها 4 نژاد پر کاربرد هستند. گاو نژاد سمینتال، گاو نژاد هلشتاین، نژاد دو رگ و نژاد بومی

نژاد سمینتال و نژاد هلشتاین بیشترین بازدهی را دارند. ولی نسبت به استاندارد بودن جیره و بهداشت محیط و بیماری ها بسیار حساس هستند و اگر این سه مورد رعایت نشوند تلفات بسیار زیاد خواهد بود. پرواربندی گوساله هلشتاین و سمینتال ویژه دامداری های با بهداشت بالا است.

افزایش وزن در ماه به طور میانگین در نژاد های مختلف گوساله به شرح زیر است:

  • دورگ: 30 کیلو گرم در ماه
  • هلشتاین: 37 تا 40 کیلو گرم در ماه
  • سمینتال: 45 تا 50 کیلو در ماه
  • بومی: 23 تا 25 کیلو در ماه

البته، این اعداد تنها یک میانگین هستند و افزایش وزن واقعی گوساله‌ها می‌تواند بسته به عوامل مختلفی مانند نژاد، سن، وزن اولیه، سلامتی، مدیریت و کیفیت خوراک متفاوت باشد.

به عنوان مثال، گوساله‌های نژاد دورگ معمولاً رشد سریع‌تری نسبت به گوساله‌های نژاد بومی دارند. همچنین، گوساله‌های جوان‌تر معمولاً رشد سریع‌تری نسبت به گوساله‌های مسن‌تر دارند. گوساله‌هایی که از سلامتی خوبی برخوردار هستند نیز معمولاً رشد سریع‌تری دارند.

با مدیریت صحیح و تأمین خوراک کافی و با کیفیت، می‌توان افزایش وزن گوساله‌ها را به حداکثر رساند.

نژادکشور مبداوزن نر بالغوزن ماده بالغسرعت رشدمقاومت به بیماری
آنگوساسکاتلند1300-1600 کیلوگرم900-1200 کیلوگرمسریعنسبتاً مقاوم
لیموزینفرانسه1300-1600 کیلوگرم900-1200 کیلوگرمسریعنسبتاً مقاوم
سمینتالسوییس1400-1800 کیلوگرم1000-1400 کیلوگرمسریعنسبتاً مقاوم
برانگوسآمریکا1500-1800 کیلوگرم1100-1400 کیلوگرمسریعنسبتاً مقاوم
شارولهفرانسه1300-1600 کیلوگرم900-1200 کیلوگرمسریعنسبتاً مقاوم
هلشتاین-فریزن گوشتیهلند1200-1500 کیلوگرم700-1000 کیلوگرممتوسطنسبتاً مقاوم
جدول: مقایسه محبوب ترین انواع نژاد گاو گوشتی در جهان برای پرواربندی

بهترین سن برای خرید گوساله پرواری

بهترین سن برای خرید گوساله برای شروع پرواربندی بین 3 تا 6 ماهگی است. در این سن، گوساله‌ها از شیر مادر گرفته شده‌اند و می‌توانند به راحتی از خوراک‌های پرانرژی استفاده کنند. همچنین، در این سن، گوساله‌ها از نظر سلامتی نیز در وضعیت خوبی قرار دارند و احتمال مرگ‌ومیر آنها کمتر است.

گوساله‌های لاغر نیز برای پرواربندی مناسب‌تر هستند. گوساله‌های لاغر رشد سریع‌تری دارند و گوشت بیشتری تولید می‌کنند. همچنین، هزینه خرید آنها نیز کمتر است.

وزن گوساله نیز برای پرواربندی مهم است. گوساله‌های با وزن حدود 100 تا 150 کیلوگرم برای پرواربندی مناسب‌تر هستند. این گوساله‌ها می‌توانند به راحتی به وزن مورد نظر برای کشتار برسند.

البته، عوامل دیگری نیز در انتخاب گوساله برای پرواربندی باید در نظر گرفته شوند، از جمله:

  • نژاد گوساله: نژادهای پرواری زودتر رشد می‌کنند و گوشت بیشتری تولید می‌کنند. بنابراین، استفاده از نژادهای پرواری می‌تواند سود پرواربندی را افزایش دهد.
  • سلامت گوساله: گوساله‌ای که سالم باشد، احتمال زنده ماندن آن بیشتر است و می‌تواند رشد بهتری داشته باشد.
  • قیمت گوساله: قیمت گوساله‌ها بسته به عوامل مختلفی مانند نژاد، سن، وزن و سلامتی آنها متفاوت است.

تغذیه پرواربندی گوساله نر

غذا و تغذيه مهمترين مسئله در پرواربندی است. زيرا وقتي حيوان حداكثر توليد را خواهد داشت كه نيازهايش از لحاظ انرژی، پروتئین و سایر مواد مغذی تأمين شده باشد. می توان گفت در پرواربندی گوساله نر بیش از 60% هزینه های جاری مربوط به خوراک و 25% از آن بابت خرید گوساله لاغر مصرف می باشد.

بنابراین هرقدر گوساله ها دارای تغذیه بهتری (نه گرانتر) بوده و سالمتر باشند حرفه پرواربندی دارای سودآوری بیشتری خواهد بود.

استفاده از انواع خوراک دام سنگین مناسب و کنسانتره گوساله پرواری یا کنسانتره گوساله نر علاوه بر اینکه نیازهای گوساله برای رشد و افزایش وزن سریعتر را فراهم میکند، با کمک به حفظ سلامت و افزایش مقاومت گوساله در برابر بیماری، هزینه های دارو و درمان را نیز کاهش می دهد.

بهترین ترکیبات کنسانتره گوساله نر پرواری: جو، ذرت، کنجاله های پروتئینه، سبوس گندم، ملاس چغندر قند، مکمل حاوی ویتامین ها و مواد درمانی و معدنی، جوش شیرین، نمک و افزودنی های مجاز

تغذیه پرواربندی گوساله نر

رعایت بهداشت در پرورش گاو و گوساله

رعایت بهداشت در جایگاه پرورش گاو و گوساله از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. این امر باعث پیشگیری از بروز بیماری‌ها و افزایش راندمان تولید می‌شود.

  • تمیز کردن روزانه جایگاه: جایگاه پرورش باید روزانه تمیز شود تا از تجمع مدفوع و ادرار جلوگیری شود. این کار می‌تواند با استفاده از آب و مواد شوینده انجام شود.
  • ضدعفونی کردن جایگاه: جایگاه پرورش باید به طور منظم ضدعفونی شود تا از شیوع بیماری‌ها جلوگیری شود. این کار می‌تواند با استفاده از مواد ضدعفونی کننده مناسب انجام شود.
  • تهویه مناسب جایگاه: جایگاه پرورش باید دارای تهویه مناسب باشد تا از گرمازدگی و بیماری‌های تنفسی جلوگیری شود.
  • تامین آب کافی و تمیز: گاو و گوساله‌ها باید به آب کافی و تمیز دسترسی داشته باشند.
  • تامین خوراک کافی و با کیفیت: گاو و گوساله‌ها باید به خوراک کافی و با کیفیت دسترسی داشته باشند.
  • جداسازی گاو و گوساله‌های بیمار از سالم‌ها: گاو و گوساله‌های بیمار باید از سالم‌ها جدا شوند تا از شیوع بیماری‌ها جلوگیری شود.
  • واکسیناسیون گاو و گوساله‌ها: گاو و گوساله‌ها باید به طور منظم واکسینه شوند تا از بروز بیماری‌ها جلوگیری شود.
  • کنترل حشرات و جوندگان: حشرات و جوندگان می‌توانند باعث انتقال بیماری‌ها شوند. بنابراین، باید اقدامات لازم برای کنترل آنها انجام شود.

انواع روش پرورش گوساله پرواری

روش‌های پرورش گوساله پرواری بر اساس جایگاه نگهداری گوساله‌ها به دو دسته عمده تقسیم می‌شوند:

  • پرورش گوساله پرواری در مرتع
  • پرورش گوساله پرواری در جایگاه‌های متمرکز

براي اين كه دام ها توليد خوبي داشته باشند، بايد شرايط وامكانات لازم براي آنها تهيه كنيم. يكي از اين شرايط ساختن جايگاهي است كه در ان اصول فني براي پرورش دام وجود داشته باشد. اين جايگاه بايد محيطي آرام و دور از هر نوع ناراحتي را براي دام به وجود آورد.

پرورش گوساله پرواری در مرتع

پرورش گوساله پرواری در مرتع یکی از روش‌های سنتی و کم‌هزینه پرورش گوساله است. در این روش، گوساله‌ها از بدو تولد درکنار مادرشان در مرتع پرورش میابد. این سیستم مخصوص مناطق پر باران و معتدل است. گوساله‌ها در این روش از علوفه مرتع و خوراک تکمیلی تغذیه می‌شوند.

برای پرورش گوساله پرواری در مرتع، نیاز به مراتع مناسب با پوشش گیاهی کافی و با کیفیت وجود دارد. همچنین، باید شرایط آب و هوایی منطقه نیز مناسب باشد. در مناطقی که زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم دارند، باید اقدامات لازم برای محافظت از گوساله‌ها از سرما و گرما انجام شود.

گوساله‌ها در مرتع از علوفه مرتع و خوراک تکمیلی تغذیه می‌کنند. علوفه مرتع منبع اصلی غذایی گوساله‌ها در این روش است. گوساله‌ها باید به اندازه کافی علوفه مرتع با کیفیت مصرف کنند. خوراک تکمیلی نیز برای تامین نیازهای غذایی گوساله‌ها در این روش ضروری است. خوراک تکمیلی می‌تواند شامل کنسانتره، سبوس گندم، ذرت، جو و سایر مواد غذایی باشد.

خطرهای احتمالی در سیستم پرواری درمرتع: 1. حمله حیوانات وحشی 2. پراکنده شدن ویاگم شدن دام 3. سرقت توسط افراد سود جوکه برای حفظ گوساله ازحصارهایی به صورت سیم خاردار یاسیم حاوی جریان برق به ارتفاع 1.2 تا 1.5 متر استفاده میکنند. میشه از نرده چوبی یا فلزی استفاده کرد که انتخاب روش فوق بستگی به امکانات دامدار و اندازه گله و وضعیت جغرافیایی مراتع دارد.

پرورش متمرکز گوساله پرواری درجایگاه بسته

در این روش، گوساله‌ها در جایگاه‌های بسته و سرپوشیده نگهداری می‌شوند. این جایگاه‌ها معمولاً از بتن، آجر یا فلز ساخته می‌شوند. گوساله‌ها در این جایگاه به صورت گروهی یا انفرادی نگهداری می‌شوند.

برای پرورش متمرکز گوساله پرواری درجایگاه بسته، نیاز به زمین کافی برای ساخت جایگاه‌ها و انبارها وجود دارد. همچنین، باید شرایط آب و هوایی منطقه نیز مناسب باشد. در مناطقی که زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم دارند، باید اقدامات لازم برای گرمایش و سرمایش جایگاه‌ها انجام شود.

گوساله‌ها درجایگاه بسته از خوراک تکمیلی و علوفه خشک تغذیه می‌کنند. خوراک تکمیلی معمولاً شامل کنسانتره، سبوس گندم، ذرت، جو و سایر مواد غذایی است. علوفه خشک نیز می‌تواند شامل یونجه، کاه و سایر محصولات کشاورزی باشد.

این روش مزایایی مانند کنترل بیشتر بر بهداشت و سلامت گوساله‌ها، کاهش خطر سرمازدگی و گرمازدگی و امکان استفاده از تجهیزات مدرن را دارد. با این حال، هزینه ساخت و نگهداری جایگاه‌های بسته در این روش بیشتر است و گوساله‌ها در این روش فعالیت بدنی کمتری دارند.

پرورش متمرکز گوساله پرواری درجایگاه باز یا اصطبل باز

 منظور از جایگاه یا اصطبل باز، دسترسی دام به محل وسیعی برای استراحت بوده و به طور آزادانه از آخور و آبخوری استفاده می کند. در این سیستم که در ایران کاربرد زیادی دارد از یک بخش مسقف و یک بخش غیرمسقف به نام بهاربند تشکیل شده است. آبخوری و آخور در بهاربند قرار داده شده است که سبب افزایش سرانه استفاده از آخور توسط هر راس دام می شود.

ساختمان جايگاه باز از يک ساختمان بسيار ساده وبا سه ديوار ويك سقف تشگيل شده ويك طرف آن باز است در جلو جايگاه محلي به نام بهاربند براي گردش گوساله در نظر گرفته مي شود.

پرورش متمرکز گوساله پرواری درجایگاه باز یا اصطبل باز روشی است که در مناطقی که مراتع مناسب وجود ندارد یا شرایط آب و هوایی نامناسب است، کاربرد دارد. این روش مزایایی مانند هزینه کمتر، افزایش فعالیت بدنی گوساله‌ها و امکان بهره‌گیری گوساله‌ها از تهویه طبیعی و نور خورشید را دارد. با این حال، این روش معایبی مانند کنترل کمتر بر بهداشت و سلامت گوساله‌ها و افزایش خطر سرمازدگی و گرمازدگی را نیز دارد.

تفاوت جایگاه باز با بسته در نحوه طراحی محل استراحت است.

جایگاه فری استال

این جایگاه از نظر دسترسی آخور و آبخوری شبیه جایگاه باز بوده اما محل استراحت توسط میله هایی به اسم فری استال مجزا شده است به طوری که هر دام فقط می تواند از یک فری استال استفاده نماید. در این سیستم معمولا از بهاربند استفاده نمی شود هر چند، این کار بستگی به نظر گاودار و مقررات محیط زیست منطقه دارد.

پرورش گوساله پرواری در قفس

پرورش گوساله پرواری در قفس یکی از روش‌های پرورش گوساله است که در آن گوساله‌ها در قفس‌های انفرادی یا گروهی نگهداری می‌شوند. این قفس‌ها معمولاً از فلز یا پلاستیک ساخته می‌شوند و دارای اندازه و ابعاد استانداردی هستند. گوساله‌ها در این قفس‌ها به صورت تمام شیر تغذیه می‌شوند. شیردهی به گوساله با استفاده از دستگاه اتوماتیک و یا به صورت دستی توسط کارگر انجام میشود. این روش در مقایسه با روش‌های دیگر پرورش گوساله، هزینه کمتری دارد و کنترل بیشتری بر بهداشت و سلامت گوساله‌ها امکان‌پذیر است.

پرورش گوساله پرواری در قفس روشی است که در مناطقی که مراتع مناسب وجود ندارد یا شرایط آب و هوایی نامناسب است، کاربرد دارد. این روش مزایایی مانند هزینه کمتر، کنترل بیشتر بر بهداشت و سلامت گوساله‌ها و کاهش خطر سرمازدگی و گرمازدگی را دارد. با این حال، این روش معایبی مانند کاهش فعالیت بدنی گوساله‌ها و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های رفتاری را نیز دارد.

  • اندازه و ابعاد قفس‌ها باید متناسب با سن و اندازه گوساله‌ها باشد.
  • سیستم تغذیه باید به گونه‌ای باشد که گوساله‌ها به راحتی به شیر دسترسی داشته باشند.
  • سیستم جمع‌آوری فضولات باید به گونه‌ای باشد که از انتشار آلودگی جلوگیری شود.
انواع جایگاه پرورش گوساله پرواری

درآمد و سود پرواربندی گوساله

درآمد حاصل از پرواربندی گوساله‌های نر به عوامل مختلفی مانند نژاد گوساله، نوع تغذیه، وزن گوساله در زمان کشتار و قیمت گوشت گاو بستگی دارد. معمولاً درآمد حاصل از پرواربندی گوساله‌های نر نسبتاً خوب است.

سود پرواربندی گوساله یکی از مهم‌ترین عواملی است که دامداران قبل از شروع این کار به آن توجه می‌کنند. برای محاسبه سود پرواربندی گوساله، باید هزینه‌های مربوط به خرید دام و خوراک را در نظر گرفت.

هزینه خرید دام معمولاً 25% از کل هزینه‌های پرواربندی را تشکیل می‌دهد. قیمت گوساله‌های پرواری بسته به نژاد، سن و وزن آن‌ها متفاوت است.

هزینه خوراک مهم‌ترین هزینه در پرواربندی گوساله است و حدود 60% از کل هزینه‌ها را تشکیل می‌دهد. هزینه خوراک به عوامل مختلفی مانند نوع خوراک، کیفیت خوراک و میزان مصرف خوراک توسط دام بستگی دارد.

نحوه محاسبه سود پرواربندی گوساله نر

برای محاسبه سود پرواربندی گوساله، باید هزینه‌های خرید دام و خوراک را از قیمت فروش گوساله کسر کرد.

مثال: فرض کنید یک دامدار 100 گوساله پرواری با قیمت هر گوساله 10 میلیون تومان خریداری می‌کند. هزینه خوراک هر گوساله در طول دوره پرواربندی 100 هزار تومان است. پس از 6 ماه، هر گوساله به وزن 300 کیلوگرم می‌رسد و با قیمت هر کیلوگرم 30 هزار تومان به فروش می‌رسد.

در این مثال، هزینه خرید دام 1 میلیارد تومان (100 گوساله * 10 میلیون تومان) و هزینه خوراک 60 میلیون تومان (100 گوساله * 6 ماه * 100 هزار تومان) است. پس از فروش گوساله‌ها، دامدار 900 میلیون تومان (300 کیلوگرم * 30 هزار تومان * 100 گوساله) درآمد کسب می‌کند. بنابراین، سود پرواربندی گوساله در این مثال 740 میلیون تومان (900 میلیون تومان – 1 میلیارد تومان – 60 میلیون تومان) است.

عوامل موثر بر سود پرواربندی گوساله

علاوه بر هزینه‌های خرید دام و خوراک، عوامل دیگری نیز می‌توانند بر سود پرواربندی گوساله تأثیر بگذارند. از جمله این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • نژاد گوساله: نژادهای پرواری زودتر رشد می‌کنند و گوشت بیشتری تولید می‌کنند. بنابراین، استفاده از نژادهای پرواری می‌تواند سود پرواربندی را افزایش دهد.
  • سن گوساله: گوساله‌های جوان‌تر رشد سریع‌تری دارند و سود پرواربندی را افزایش می‌دهند.
  • میزان مصرف خوراک: هر چه میزان مصرف خوراک کمتر باشد، سود پرواربندی بیشتر خواهد شد.
  • مدیریت صحیح: مدیریت صحیح در پرورش گوساله‌ها می‌تواند به افزایش سود پرواربندی کمک کند.

با توجه به عوامل ذکر شده، دامداران می‌توانند با مدیریت صحیح و استفاده از روش‌های نوین پرورش گوساله، سودآوری این کار را افزایش دهند.

پروابندی گوساله نر یا پروابندی گوساله ماده

به‌طور کلی، گوساله‌های نر برای پرواربندی مناسب‌تر هستند. گوساله‌های نر از نظر ژنتیکی برای رشد و تولید گوشت مناسب‌تر هستند و معمولاً سریع‌تر از گوساله‌های ماده رشد می‌کنند. همچنین، گوساله‌های نر معمولاً گوشتی با کیفیت‌تر و ارزش غذایی بالاتر تولید می‌کنند.

با این حال، گوساله‌های ماده نیز می‌توانند برای پرواربندی استفاده شوند. گوساله‌های ماده معمولاً گوشتی با چربی کمتر تولید می‌کنند که برای برخی از مصرف‌کنندگان مطلوب‌تر است. همچنین، گوساله‌های ماده می‌توانند برای تولید شیر یا سایر محصولات دامی نیز استفاده شوند.

می توان گفت که در پرواربندی گوساله نر مهمترین هدف تولید گوشت بالاست. اما پرواربندی گوساله ماده، رسیدن به رشد خوب گوساله است. که در سنین مختلف برای گوساله انجام می گیرد.

پرواربندی گوساله یا بره

انتخاب بین پرواربندی گوساله یا بره به عوامل مختلفی مانند شرایط آب و هوایی، بازار فروش و میزان سرمایه‌گذاری بستگی دارد.

گوساله‌ها نسبت به بره‌ها به دمای پایین‌تری نیاز دارند. بنابراین، اگر در منطقه‌ای با آب و هوای گرم زندگی می‌کنید، پرواربندی گوساله ممکن است گزینه بهتری باشد. گوشت گوساله در بازار داخلی و خارجی تقاضای بیشتری دارد. بنابراین، اگر قصد دارید گوشت تولید شده را در بازار داخلی و خارجی به فروش برسانید، پرواربندی گوساله گزینه بهتری است.

پرواربندی گوساله معمولاً هزینه بیشتری نسبت به پرواربندی بره دارد. بنابراین، اگر سرمایه‌گذاری محدودی دارید، پرواربندی بره گزینه بهتری است.در نهایت، برای انتخاب بین پرواربندی گوساله یا بره باید تمام عوامل ذکر شده را در نظر بگیرید.

ویژگیپرواربندی گوساله گاوپرواربندی بره گوسفند
نوع دامگاوگوسفند
سن3 تا 6 ماه1 تا 6 ماه
وزن اولیه100 تا 150 کیلوگرم20 تا 50 کیلوگرم
وزن هدف350 تا 400 کیلوگرم50 تا 70 کیلوگرم
مدت زمان پرواربندی6 ماه4 تا 6 ماه
خوراکعلوفه، کنسانتره، یونجهعلوفه، کنسانتره، سبوس گندم
هزینهبالاترپایین‌تر
سودآوریبالاترپایین‌تر
بازار فروشداخلی و خارجیداخلی
جدول مقایسه پرورش گوساله پرواری و بره پرواری

آینده کار و بازار پروابندی گوساله نر

در حال حاضر، تقاضا برای گوشت گاو در حال رشد است، زیرا جمعیت جهان در حال افزایش است و مردم در حال مصرف گوشت بیشتری هستند. قیمت گوشت گاو نیز در حال افزایش است، زیرا تولیدکنندگان هزینه های بیشتری برای تولید گوشت گاو می پردازند. هزینه های پرورش گوساله نر نیز در حال افزایش است، زیرا تولیدکنندگان باید هزینه های بیشتری را برای غذا، مراقبت های بهداشتی و سایر هزینه ها بپردازند.

فناوری های جدید در پرورش گوساله نر نیز در حال توسعه هستند که می تواند بر آینده کار و بازار پروابندی گوساله نر تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، فناوری های جدید می توانند به تولیدکنندگان کمک کنند تا گوساله های نر سالم تر و پربارتری تولید کنند.

با در نظر گرفتن این عوامل، انتظار می رود که تقاضا برای پروابندی گوساله نر در آینده همچنان افزایش یابد. با این حال، هزینه های پرورش گوساله نر نیز در حال افزایش است، که می تواند بر حاشیه سود تولیدکنندگان تأثیر بگذارد.

خلاصه سرمایه گذاری طرح پرواربندی گوساله پرواری

  • مشخصات گوساله ها: پرواربندی ۱۰۰ راس گوساله نر نژاد هلشتاین یا سمینتال
  • میزان گوشت تولیدی: 200 تن گوشت قرمز
  • تعداد دوره پروار در سال: 2 دوره
  • سرمایه گذاری اولیه: ۵ میلیارد میلیون تومان
  • سرمایه در گردش: ۲۰۰ میلیون تومان
  • نرخ بازگشت سرمایه: ۲۰ درصد
  • اشتغالزایی: ۱۰ نفر
  • هزینه های پیش بینی نشده: 50 میلیون تومان

نکته: هزینه های سرمایه گذاری این طرح با توجه به نوع جایگاه پرواربندی و نژاد گوساله های میتواند متغییر باشد.

روش های کسب درآمد مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا